Plik konfiguracyjny

Zdecydowanie zalecamy użycie dedykowanego pliku uno.config.ts do skonfigurowania UnoCSS, aby uzyskać najlepsze doświadczenie z IDE i innymi integracjami.

Pełnoprawny plik konfiguracyjny wygląda tak:

import {
  defineConfig,
  presetAttributify,
  presetIcons,
  presetTypography,
  presetWebFonts,
  presetWind3,
  transformerDirectives,
  transformerVariantGroup
} from 'unocss'

export default defineConfig({
  shortcuts: [
    // ...
  ],
  theme: {
    colors: {
      // ...
    }
  },
  presets: [
    presetWind3(),
    presetAttributify(),
    presetIcons(),
    presetTypography(),
    presetWebFonts({
      fonts: {
        // ...
      },
    }),
  ],
  transformers: [
    transformerDirectives(),
    transformerVariantGroup(),
  ],
})

W porównaniu z konfiguracją inline w vite.config.ts lub innych konfiguracjach narzędzi, dedykowany plik konfiguracyjny będzie działał lepiej z IDE i integracjami, z innymi narzędziami jak wtyczka ESLint, a ponadto sprawia, że HMR działa lepiej.

Domyślnie, UnoCSS automatycznie szuka uno.config.{js,ts,mjs,mts} lub unocss.config.{js,ts,mjs,mts} w katalogu głównym projektu. Możesz również ręcznie określić plik konfiguracyjny, na przykład w Vite:

import UnoCSS from 'unocss/vite'
import { defineConfig } from 'vite'

export default defineConfig({
  plugins: [
    UnoCSS({
      configFile: '../my-uno.config.ts',
    }),
  ],
})

Aby uzyskać pełną listę obsługiwanych opcji konfiguracji, zapoznaj się z dokumentacją konfiguracji.